Ronja er eitt spildurnýtt navn á føroyska tónleikapallinum. Hon hevur nógv uppá hjarta, og skrivar bæði sárbærar og bersøgnar tekstir. Løgini eru fangandi, og hon framførir eitt gandakent ljóðunivers sum tú absolout burdi uppliva.

Føroya mest umtalaði punk bólkur, Joe & The Shitboys, skjóta tað villasta startskotið, sum Summartónar nakrantíð hevur sæð. Vinnararnir av ársins útflutnings virðislønini á FMA í ár ferðast runt alla verðina, og peika sín sosiopolitiska peikifingur eftir øllum (eisini teimum sjálvum).

Tað vísur seg at tá øll eru ræðulig, so er tað normurin, og tá eru vegginir niðurbrotnir, og øll kunnu luttaka í teirra skítsvaka balli, óansæð um tað er á Roskilde Festivalinum ella á takinum hjá Sigrun Brend.

Ummælini eru eisini har eftir, og teir fáa stóran rós fyri konsertir sínar allastaðni teir spæla. Teir hava júst útgivið tvey live kasettubond, og í fjør útgóvu teir GREATEST SHITS, sum var ein toppseljari í tvær vikur í Onglandi.

‍

Karlakórinn Esja er Íslenskt mannskór. Vit eru mest eitt siðbundið mannfólkakór, men altíð við einum lítlum twisti.

Kórið hevði eina framúr 80’ara konsert á einum barr í Íslandi í vetur, og gestir á OY kunnu vænta at hoyra úrslitið av hesi konsertini.Siðbundin kórsangur og eisini nakrir føroyskir sangir.

OY – vit gleða okkum!

‍